ดวงฤทัย's profile<º))))><.·´¯`·.×÷·.·´¯`·...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    April 07

    การเดินทางที่แสนวิเศษ

    บางครั้งเราก็ถามตนเองว่าเราทำทุกอย่างไปเพื่ออะไร
     
    แต่เราก็ได้คำตอบที่กลับมาว่า...ไม่รู้..
     
    เพื่อ พ่อ แม่ ครอบครัว ตัวเราเอง และอนาคต
     
    แต่ยังไงครอบครัวก็ต้องมาก่อนเสมอ
     
    การทำงานแม้เหนื่อย แต่เราก็ต้องทน
     
    ทนเพื่อหาคำตอบให้ได้ว่าเราทำไปเพื่อใคร
     
    หาไปตลอด...ไม่มีวันสิ้นสุดเหมือนกับเวลาที่ไม่มี
     
    วัน.......สิ้นสุด.........
     
                                          โลกกลมกลมยิ้ม
    November 05

    สอบเสร็จแล้วววววววววววววว..

     
    Hello MySpace Friend!

    ++++และแล้วก็ถึงเวลา
      ++++เวลาที่เราสอบเสร็จ
        ++++ สบายใจจัง
    แต่ว่างมากเลยอ่ะ
    ว่างจริงๆๆ แบบว่ามะมีอะไรทำเลย+++
    เฮ้อ..อีกไม่กี่วันก็จะได้ไปขอนแก่นแล้ว
    จะกลับบ้านเกิดกันซะที
     
     
    Love
    Thank You
     
     
    October 26

    สอบเสร็จแล้ว..มั้ง

     
                  อยากจะบ้าตาย.......สอบมาราธอนจริงๆๆเลย
               สอบมาได้ไงตั้งแต่วันที่ 15 ต.ค 2550 จนถึง 31 ตงค 2550
                 สอบเสร็จก็ไม่ได้กลับบ้านอีก อิจฉาน้อ...คนที่ได้กลับบ้าน
                      
                ผิดหวัง................ผิดหวัง
                ประมาณว่าสอบเสร็จเดินออกมาทำหน้ายังนี้เอง ..ผิดหวัง
          แล้วพอคะแนนออกนะ ..เฮ้อ!!ไม่อยากจะ..saiD
         ไม่ไหวและไปนอนเอาแรงดีฟ่า..
       วันข้างหน้ายังมีอีก(ต้องสอบตัวต่อไปอีกและ)
          โอ้..ไม่รู้จะร้องเพลงอะไรแล้วเนี่ย..
     
            Cool
    September 29

    แม้ว่าทางยังอีกยาวไกล...แต่ฉันก็ยังต้องเดิน

     

                                สบายๆๆใจจังเลย... 
       
                         นั่งเล่นเกมส์ไปแล้วฟังพลงไป....

     

    ฉันเปลี่ยนตัวเองเท่าไรเธอก็เหมือนเดิม

    จะเปลี่ยนเท่าไรแล้วเธอก็เป็นเหมือนเก่า

    ต่อให้ทำดีกว่านี้ ทำสิ่งที่เธอต้องการ

    ก็ไม่รู้ตรงไหนที่เรียกว่าความพอใจ

    คือเปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน เปลี่ยนไปรักคนที่ห่วงใย
    ให้ใจไม่เจ็บ ใจไม่ปวด ไม่ต้องมีน้ำตา
    เปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน และยอมรับที่ตัวฉันเป็น
    ก็คงไม่เหนื่อยไม่ไร้ค่า เปลี่ยนใจรักใครคนใหม่ยังง่ายกว่า

    มีคนเคยบอกว่าหากเราไม่สูญเสียอะไรบางอย่างไป

    เราก็จะไม่มีทางรู้เลยว่าสิ่งนั้นมีค่ามากมายสำหรับเรา

    แม้ว่ามันจะผ่านไปนานเท่าไหร่แต่ความทรงจำและความรู้สึกดีๆที่มีต่อสิ่งนั้นยังคงเหมือนเดิม

    แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ตาม

     

     


    September 19

    ว่าแล้วทุกคนต้องอ่าน

     
     
     
                                                                                                    ได้เวลาอัพซะที...
    ผ่านเวลา...เวลาผ่าน ก็ยังเหมือนเดิมเลยไม่มีเปลี่ยนแปลง
    เพื่อนก็ถามว่า  "เมื่อไหร่จะอัพสะเปสซักที?"
    เราก็ตอบว่า"เดี่ยวอัพให้"
    สรุปว่าก็ยังเหมือนเดิม...+55+ยิ้มแฉ่ง
     
    มันก็แปลกเนอะคนเรา
    ทำไมต้องมาเขียนอะไรให้คนอื่นอ่านด้วย(อ้าว?)
    เราว่าคนที่กำลังอ่านอยุ่นี่คงคิดว่างั้นเราก็โง่อ่านน่ะดิ
    ไม่ต้องกลัวเราไม่ว่าอะไรหรอก
    เพียงแต่แอบชมที่อุตส่าห์อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้
     
     
    ที่อัพเพราะว่าอันเดิมมันหายไปหมดเลย
    ไม่รู้เราไปทำไงมันถึงหาย....
    อ้อ..จำได้ว่าเราไปลบมันเอง.มันเลยหายยิงฟัน
    ดันกดลบมันก็เลยลบไปเลย.
     
     
    ช่างมันเถอะผ่านมาแล้ว
    จะเอาอะไรกับอดีตที่ผ่านมา
    เราเรียกร้องอะไรคืนมาไม่ได้
    แต่เรายังทำปัจจุบันให้ดีได้นี่..ประหลาดใจ ปรัชญาซะงั้น
    แต่สำหรับเราแค่ขอมีคนที่รักเราและเราก็รักเค้าก็มากพอแล้ว
     
    แม้ว่าทุกอย่างจะไม่สวยงามตามที่เราคิดก็ตาม
    แต่....เราก็ยังมีกำลังใจจากคนรอบข้างที่เรารัก